Í sumar hef ég verið gestur í þremur brúðkaupum og haldið eitt sjálfur. Í hinu fyrsta af þessum var mér veittur sá heiður að vera svaramaður eins besta vinar míns: Svenna. Brúðkaupið gekk mjög vel og veislan var löng. Það var líka skemmtilegt að hitta alla íslendingana sem komu til þess að fagna með Svenna og Anítu á þessum merkisdegi.

Í vikunni eftir brúðukaupið hans Svenna fór ég ásamt unnustu minni, Margrethe, og foreldrum hennar í langa bílferð upp til Harstad, nyrst í Noregi. Þar áttum við að vera gestir, og hjálpa til í brúðkaupi frænda hennar Margrethe. Við tókum lest til Þrándheims og notuðum eftir það þrjá daga til að keyra uppeftir. Við tókum okkur svona góðan tíma til þess að geta litið í kring um okkur á leiðinni og stoppað oft til að borða. Á leiðinni niður eftir notuðum við jafn langan tíma, en keyrðum gegnum Svíþjóð og gátum þess vegna komið við hjá ömmu og afa. Það var skemmtilegt fyrir mig að geta kynnt þau fyrir Margrethe og foreldrum hennar.

11. ágúst sl. var þó mikilvægasti dagurinn. Þá gengum ég og Margrethe í það heilaga. Eftir síðasta vinnudag í byrjun ágúst tók ég næturrútuna uppeftir til Álasunds og þar með hófst lokaundirbúningurinn. Það er svo margt sem þarf að gera ef maður ætlar að halda stórt brúðkaup. Við þurftum að kaupa allskonar matvörur, gos, dúka, blóm og allskonar skraut. Við þurftum að búa til messuskrár fyrir kirkjuna og söngblöð fyrir veisluna. Við þurftum að snyrta garðinn hjá tengdaforeldrum mínum og hafa samband við þá sem hýstu gestina okkar yfir helgina. Og svo margt margt fleira.

Svo rann stóri dagurinn upp. Athöfnin í kirkjunni var alveg yndisleg. Fyrrihluta athafnarinnar var ég þó svo stressaður að ég var farinn að sjá tvöfalt. Ég var heppinn að hafa góðan vin (Svenna) mér við hlið sem gat fullvissað mig um að þetta myndi nú ganga vel. Ég get ekki lýst því hversu yndislegt það var að sjá eiginkonu sína (tilvonandi) koma upp eftir gólfinu og taka svo við henni við kórtröppurnar. Eftir það gekk athöfnin ljómandi, bæði sögðum við nú "já" og hjónabandið varð innsiglað.

Þótt ég segi sjálfur frá, fannst mér veislan okkar vera sú besta brúðkaupsveisla sem ég hef nokkurn tímann komið í. Það var góð stemming bæði í matnum og í kaffiboðinu á eftir. Allar ræðurnar sem lesnar voru báru merki um kærleika og virðingu, og það var mikils virði fyrir okkur. Maturinn var alveg frábær, og ekki síður hið sunnmörska kökuhlaðborð. Bæði systur mínar og systur hennar Magrethe höfðu undirbúð nokkur skemmtiatriði sem hristi vel upp í kökuboðinu.

Svo verð ég bara að segja fáein orð um gjafirnar sem við fengum. Ég átti von á því að fá nokkrar flottar brúðkaupsgjafir, það bregst aldrei. En þegar ég sá gjafaborðið og allar þessar flottu gjafir átti ég bara ekki orð. Ef við hefðum bara fengið helminginn af þessu, hefði ég samt verið orðlaus. Þarna var m.a. allt sem þarf til að búa til fínan kvöldverð: diskar, hnífapör, glös, kaffibollar, kökudiskar, kjötdiskar, pottar og pönnur, stór steikarplata (steiketakke), kransakökuform, kökuform, victorinox hnífasett, súpuskálar, dúkar og meira að segja kúlugrill, og þá hef ég ekki talið upp allt. Ég vil nota tækifærði til að þakka öllum sem voru svona hugguleg við okkur.