Nú hef ég setið á rassinum í allan dag og reynt að lesa fyrstu Mósebók á hebresku. Fyrsta Mósebók er sannarlega ekki það erfiðasta sem Biblían hefur upp á að bjóða, en nógu erfitt er það nú samt. Hraðinn hjá mér er svona einn kafli á þremur klukkutímum. Ég finn að óttinn kemur yfir mig vegna prófa eftir einungis tvær vikur.

Ég hef hugsað um það í dag hversu margir lifa lífi sínu frá byrjun til enda, án þess nokkru sinni að fá tækifæri til að taka á móti Jesú Kristi í lífi sínu. Þeir sem hafa kynnst honum, þeirri fyrirgefningu, og þeim friði sem honum fylgir, verða aldrei samir. Þeir lifa lífi sínu með von um eilífð með Guði á himnum.

Í dag uppgötvaði ég svolítið asnaleg mistök. Ég gekk fram hjá afgreiðslu skólans og þá var kallað í mig og mér réttur launaseðillinn minn. Ég leit snöggt á hann og sá að útborgunin var allmörgum þúsundum yfir því sem ég hafði unnið mér til...

Það er gott að vera Íslendingur í Noregi. Sem Íslendingur kann ég eldri og betri útgáfu af norskunni en nokkur norðmaður, nefnilega Íslensku (sem er kölluð gammelnorsk í norskum skólum). En það eru fleiri fríðindi. Til dæmis hafa norðmenn bolludag á sunnudegi, en við Íslendingar á mánudegi. Þess vegna fær Íslendingur í Noregi tvo bolludaga.

Undanfarið hef ég eytt allnokkrum tíma í allt þetta heimasíðuvesen. Ég hef unnið í því að hanna sniðmát, reyna að skilja innri uppbyggingu TYPO3 og jafnframt að þýða kerfið yfir á Íslensku. Nú sýnist mér ég vera að ná markinu á öllum þessum hlutum, og þá tekur lesturinn við...