... og takk fyrir veturinn. Í tilefni dagsins ákvað ég að flagga íslenska fánanum frá svölunum okkar. Ekki leið á löngu þar til ég fékk spurningar um fánan, og hvort að það þýddi að fjölskylduaukinn væri kominn í heiminn. Þannig er nú ekki og mér þykir amk. ólíklegt að hann komi í þessari viku.

Síðustu daga hefur ýmislegt gerst. Á meðan við höfum verið að mála og veggfóðra á svefnherberginu og baðherberginu hefur Margrethe þurft að eyða nokkrum tíma uppi á sjúkrahúsi...

Eins og ég hef sagt áður hefur konan mín verið mjög slæm af morgunógleði alveg frá því að hún varð ólétt. Þótt hún gubbi ekki á hverjum degi þá er henni óglatt frá morgni til kvölds. En nú styttist í að þetta taki sinn enda og krakkinn fái að líta dagsins ljós.