Það lítur út fyrir að ég hafi fengið í mig þessa leiðindaveiru þegar ég var á Íslandi, því um leið og ég kom heim veiktist ég, trúlega með svínaflensu. Nú er hún nú farin að hjaðna vel og sem betur fer hefur hvorki konan né krakkinn smitast. Þá má svo sem sjá þetta frá björtu hliðinni: ég hef fengið nokkra auka daga í frí. Á hinn bóginn er ég nú eiginlega orðinn leiður á að hanga einn heima.

Ég fylgist ennþá með bloggsíðum nokkura af gömlu vinum mínum á Íslandi, og hef tekið eftir því að fyrr eða síðar hafa allið farið til kaupmannahafnar. Nú hef ég og litla fjölskyldan mín líka farið þessa ferð.

Ástæðan fyrir því að ég hef ekki skrifað innlegg á þessa síðu um nokkurt skeið er sú að ég hef kviðið fyrir því að segja almeinilega frá ferð minni til Mongólíu. Hvers vegna hef ég það? Ástæðan er sú að ég hef kynnst yndislegu fólki þarna úti, en get þó ekki alltaf

Hæ, hæ. Nú er orðið langt um liðið síðan ég skrifaði síðustu færslu á síðuna. Jeg biðst afsökunar í því en það hefur verið svolítið erfitt að komast á netið og þar að auki hef ég verið og latur til þess. Nú datt mér í hug að skrifa aðeins um það sem ég hef verið að gera síðustu þrjá daga.

Í gegn um stutta ævi hef ég upplifað föstudaginn langa með ýmsum hætti. Sem barn man ég eftir að föstudagurinn langi var kyrrðardagur. Við gerðum ekkert merkilegt annað en að fara í kirkju eða samkomu. Skólamót KSS var að öllu jöfnu haldið um páskana og þar af leiðandi varði ég deginum í Vatnaskógi á unglingsárum mínum. Einnig þar einkenndist dagurinn af kyrrð, og sumir notuðu tækifærið til bænar og föstu. Á síðastliðnum árum hef ég varið deginum hjá ömmu og afa í svíþjóð. Þau eru ekki trúuð og það hefur sett sinn brag á daginn og páskana í heild. Gjarnan hef ég þá varið deginum utandyra og jafnvel grillað. En dagurinn í dag var að mörgu leyti sérstakur.

Nú höfum við verið tæpa viku í burtu frá Noregi, og tímabært að skrifa eitthvað á þessa vefsíðu. Mér datt það snjallræði í hug að ég get skrifað blogfærslurnar á fartölvunni minni og svo fært þær yfir á vefinn þegar ég kemst á netkaffi.

Jæja nú er bara alveg að koma að því að ég fari, ásamt tveimur bekkjarfélögum mínum í stórspennandi ferð til Mongólíu. Flugið fer um hádegisbil á morgun föstudag og við komum ekki heim aftur fyrr en fyrsta maí.

Jæja, þá er farið að styttast í hina löngu eftirvænta ferð mína til Mongólíu. En það er ýmislegt sem þarf að gera áður en hægt er að fara í loftið, eins og ég hef komist að. Ekki er nóg með að kaupa flugmiða og útvega vegabréf og vegabréfsáritanir (sem ég er ekki búinn að gera ennþá). Það þarf líka að fara í allskonar bólusetningar