Síðastliðinn miðvikudag til sunnudags var kristniboðsþing NLM, norska kristniboðssambandsins, haldið í Bergen. Ólíkt SÍK er þetta þing einungis haldið á þriggja ára fresti, og þess vegna er alltaf mikil eftirvænting. Ég ákvað að skrifa svolítið um þingið og okkar upplifun af því.

Jæja, þá er runninn upp páskadagur. Ég og Margrethe höfum verið heima í Osló til þessa og haft það mjög gott. Einar, vinur okkar, kom í heimsókn á skírdag og við snæddum saman páskalamb.

Föstudaginn langa vöknuðum við upp við nýfallinn snjó. Hingað til hefur verið mjög hlýtt í vetur og nú eru laufin farin að springa út á trjánum. Vonandi hefur þessi skyndilega snjókoma ekki vond áhrif á vorið. Sumstaðar í Suður-Noregi snjóaði nærri því hálfum meter þessa einu nótt, þannig að þetta kom mjög á óvart.

Í dag fórum við í guðsþjónustu í kristniboðssalnum niðri í bæ. Ég gleymi því stundum, en kristniboðssalurinn er fyrst og fremst söfnuður nemenda og annara sem búa bara stuttan tíma í Osló. Þessvegna er fremur fámennt um jól, páska og aðrar stórhátíðir, þegar nemendur fara heim. Samkoman í dag var engin undantekning og var salurinn ekki einu sinni hálfur.

Nú bráðum ætlum við að borða páskakvöldverð (hreindýr) og svo förum við í heimsókn til mágkonu minnar, þar sem boðið verður upp á kaffi og köku. Þetta er bara næstum því eins og á jólunum.

--

Páskarnir ættu að sjálfsögðu að vera stærsta hátíð okkar kristinna manna. Samt sem áður fellur innihald þeirra oftar í gleymsku en innihald jólanna. Við meigum ekki gleyma því að páskum fyrir tæplega 2000 árum síðan dó Jesús Kristur á krossinum og tók á sig öll okkar illskuverk, mistök og ranglæti. Hans vegna getum við hlakkað til en stærri hátíðar á himnum. [Sjá áfram: Um frelsarann]

Jæja, þá segir stundaskráin að það sé komið páskafrí. Samnemendur mínir eru flestir farnir heim til foreldra sinna, eða áleiðis í sumarbústað. Þeir sem eftir eru fara líklegst strax eftir helgi. Við hjónin ætlum hinsvegar að vera eftir hér.

Ný ensk biblíuþýðing (NET - New English Translation) kom út fyrir nokkrum árum, með endanlegri útgáfu árið 2005. Fyrir þá sem ekki eru hrifnir af nýju íslensku þýðingunni mæli ég eindregið með þessari. Ekki nauðsynlega venga sjálfrar þýðingarinnar heldur vegna þess að með henni fylgja nákvæmar lýsingar á hvernig valið var milli mikilvægra atriða, nokkuð sem gefur lesandanum meiri skilning á fjölbreytileika frumtextans.

Ný þýðing á biblíunni leit dagsins ljós í miðjum október og heimasíða þessarar þýðingar opnaði fyrsta nóvember. Þýðingarnefnd hefur augljóslega vandað sig við verkið og fylgt sínum hugsjónum. Hvort að hugsjónirnar eru réttmætar er önnur spurning og helst þyrfti að meta kosti þeirra og galla opinberlega. Hér ætla ég hinsvegar að benda á örfáa almenna erfiðleika við að þýða biblíuna.

Eins og margir vita er orðið "logos" gríska og þýðir í flestum tilfellum bara "orð". En það er ekki það sem ég er að hugsa með þessari yfirskrift. Ég er nefnilega að velta fyrir mér hvort að ég ætti að fjárfesta í forriti sem heitir Logos.

Biblían greinir skýrt frá því að ekki allir komast inn í himinn Guðs. Dyr himins eru einungis opnar fyrir þeim sem játa Jesú Krist sem frelsara sinn. Fyrir öllum öðrum eru dyr himins lokaðar. Sá sem veit þetta og trúir því hlýtur að gera allt sem í hans valdi stendur til þess að segja sem allra flestum frá. Hvernig getur maður með góða samvisku horft upp á vini sína, ættingja, stafsfélaga, nágranna, landsmenn eða hvern sem er annan, ganga beint til glötunar?

Mig langar að segja ykkur frá lítilli bók sem ég fékk í jólagjöf fyrir rúmu ári síðan. Bókin heitir á Íslensku "Adrían Frændi" og er gefin út af bókaútgáfunni Salt. Bókin segir frá ungum manni sem er nýútskrifaður úr guðfræðinámi og fær að takast á við raunverulegt verkefni með Adríani frænda sínum. En þrátt fyrir Guðfræðinámið var ýmislegt sem hann ekki var búinn undir.

Ég hef hugsað um það í dag hversu margir lifa lífi sínu frá byrjun til enda, án þess nokkru sinni að fá tækifæri til að taka á móti Jesú Kristi í lífi sínu. Þeir sem hafa kynnst honum, þeirri fyrirgefningu, og þeim friði sem honum fylgir, verða aldrei samir. Þeir lifa lífi sínu með von um eilífð með Guði á himnum.