Síðan ég sagði frá honum síðast hefur Markús vaxið og þroskast mjög mikið. Allavega finnst okkur það. Við tökum eftir því að hann er farinn að skilja það sem gerist í kring um hann og bregst á viðeigandi hátt við mismunandi atburðum. Til dæmis getur gann heyrt hvort að við munum eftir því að loka barnahliðinu eftir að við höfum verið í eldhúsinum. Ef við gleymum því kemur hann á ofsahraða til þess að leika sér þar inni. Hann dregur út skrúffur og opnar skápa og ef hann fær tækifærið til tæmir hann þá. Honum finnst líka gaman að leika sér úti á svölum. Við keyptum lítinn sandkassa í vor sem er orðið uppáhalds leikfangið hans. Hann getur setið í honum, jafnvel í meir en klukkutíma án þess að kvarta. Svo verð ég að sópa allar svalirnar þegar hann er búinn, því þá er nærri því meiri sandur á verandargólfinu en í sandkassanum sjálfum.

Sjálfur hef ég meira að gera í vinnunni en ég hafði gert ráð fyrir þegar ég tók við starfinu. Mest af öllu er það pappírsvinna sem þarf að greiða úr, og það er alls ekki auðvelt þegar ég þarf að fá alla íbúa í húsinu til að skrifa undir hver sinn samning. Svo er það alls konar eftirlit og viðhald sem ég þarf að fylgjast með. Þetta tekur skiljanlega sinn toll af náminu og nú er svo komið að ég næ ekki að klára ritgerðina mína fyrir sumarið. Ég sótti um frest þangað til um miðjan september, en fékk ennþá meir en ég bað um. Ný dagsetning er 15. desember.

Annað atriði sem ég vinn við á skólanum er ritstjórn blaðsins FJELLHAUG. Þetta ber með sér að ég verð að taka myndir fyrir hinar ýmsu greinar sem birtast í blaðinu, svo fremi sem ég ekki finn einhvern annan til að gera það. Studum er líka hægt að kaupa myndir á netinu, en sannleikurinn er sá að ég hef haft stórkostlega gaman af þessu. Við Margrethe keyptum Nikon D40 myndavél síðastliðið sumar og ég hef notað hana til að taka myndirnar. Ég hef fundið allskonar hugmyndir og ráð á netinu sem ég hef tileinkað mér á þessu hálfa ári. Þetta er stórskemmtilegt áhugamál.

Konan mín, Margrethe, kláraði vetrarprófin sín stuttu eftir að hún byrjaði aftur í skólanum. Það hefði kannski verið einfaldara ef Markús hefði fæðst einum mánuði seinna því þá hefði hún ekki byrjað aftur fyrr en í haust. Engu að síður gengu prófin ágætlega og alvaran tekur aftur við af fullum krafti í haust.

Fyrir rúmum tveimur vikum keyptum við okkar fyrsta sameiginlega bíl. Að þessu sinni varð Mitsubishi Space wagon fyrir valinu, árgerð 1996. Þetta er engin skutla, en duguar okkur sem fjölskyldubíll um stundar sakir. Ég geri ráð fyrir að hann komist í gegn um næstu skoðun í janúar án mikilla erfiðleika og þá dugir hann alla vega til 2011, því norska skoðunin gildir í tvö ár. Fyrir utan gott pláss hefur þessi bíll annan skemmtilegan eiginleika. Hann er nefnilega útbúinn sértöku brennslukerfi sem gerir að hann getur gengið fyrir LPG gasi. Það fæst allavega á einni bensínstöð í nágreni við okkur, og kostar ekki nema helming av því sem bensín gerir. Því miður er þetta ekki fullkomnu lagi, en við verðum bara að finna út hvernig gera má við það.

Jæja, þetta er farið að verða nokkuð langt, þannig að ég læt það duga að sinni. Heil og sæl.