Jól og nýár

Ég varði jólunum ásamt konu minni í Álasundi hjá foreldrum hennar. Það var skemmtilegt að upplifa norsk jól í fyrsta skipti, þótt svo að ég geti ekki neitað því að ég hafi saknað bæði hangikjötsins og jólablöndunnar góðu frá ölgerðinni.  Á jóladag vorum við viðstödd jólaguðsþjónustu í Spjelkavík kirkju, er það sú allra hátíðlegasta guðsþjónusta sem ég hef nokkru sinni verið viðstaddur. Mikið var um víxlsöng og ýmis hljóðfæri voru notuð til að spila undir, þó að orgelið hafi reyndar borið þungann. Sjálfur aðfangadagur var nokkuð öðruvísi en ég er vanur og ég er svolítið hissa á matarvenjum norðmanna. Þeir borða helst gufusoðin lambarif og steikt svínarif með soðnum kartfölum og rófustöppu. Ég held að þetta sé kallað súpukjöt heima.

Norðmenn kaupa víst ekkert mikið minna en íslendingar af flugeldum og mér skilst að meðalmaðurinn hafi eytt um 10 þús Íslenskra króna í púður (Og þá ber að nefna að það er mun ódýrara hér en heima). Ólíkt íslendingum ráða norðmenn líka við það að bíða fram til áramótanna með að kveikja í.  Um hááramótin var nokkuð mikil ljósadýrð, en þar sem tengdaforeldrar mínir búa svolítið utan við bæinn var hún allavega ekki jafn mikil og í reykjavík.

 _{Mágur hennar Margrethe gaf okkur föt frá Austurlöndum í jólagjöf}

Heimabakað rúgbrauð

Rúgbrauðið okkar íslenska er enn einn hluturinn sem ekki var á boðstólnum um jólin og þegar ég kom heim var ég staðráðinn í að reyna að baka það sjálfur. Ég hef að vísu heyrt marga segja að það sé erfitt og fengið skemmtilegar lýsingar á því hvernig það hefur mistekist. Ekki heldur mér tókst svo vel til í fyrstu tilraun, en í annað skiptið gekk það mjög vel. Ætli þetta verði ekki bara oft á boðstólnum í framtíðinni?

^{Fysta tilraunin misheppnaðist aðeins, ég vissi ekki að fernurnar eiga að standa uppréttar í ofninum. Brauðið í annari fernunni varð ágætt, en hin var næstum tóm. Það sem eftir var, bragðaðist mjög vel með majónesi og síld.}

Fjölskylduaukinn

Nú er bumban farin að vaxa á konunni minni og fjölskylduaukinn leynir sér ekki lengur. Það er meira að segja hægt að sjá spörkin án þess að taka á maganum.

Því miður líður Margrethe ekki nógu vel og morgunógleðin virðist ætla að vara alla meðgönguna. Hún er að vísu ekki jafn slæm alla daga, en í dag hefur hún varla haldið einum bita niðri. Þetta er nokkuð þreytandi, en það hlýtur þó að batna að lokum.

Enn ný íbúð

Enn eina ferðina höfum við tekið okkur upp og flutt okkur milli íbúða á stúdentagörðum Fjellhaug. Við fórum úr 42 fm íbúð í 55 fm og niður á neðstu hæð. Þannig er bæði rýmra um okkur og engar tröppur þar sem við þurfum að burðast með barnavagn. Svenni hjálpaði mér að mála og leggja gólf, og tengdaforeldrar mínir komu og hjálpuðu okkur að flytja allt dótið okkar. Allur flutningurinn tók þannig innan við viku.

^{Svona lítur nýja íbúðin út}

Skólinn

Þessa stundina er ég að vinna í ritgerð í kristniboðsfræði og á að skila henni fyrir föstudaginn. Framundan eru svo mjög spennandi dagar og í mars tökum við áfanga um spámennina í gamla testamentinu. Einn besti prófessor sem ég veit um kemur alla leiðina frá Danmörku til að kenna okkur í faginu.

Ég er líka farinn að hugsa um næsta ár sem er lokaárið. Ég geri ráð fyrir að ég velji biblíuþýðingu og textagagrýni ef hægt er að koma því fyrir. Að svo stöddu ætla ég ekki að ljóstra upp um lokarigerðina, en ég er farinn að hlakka til að vinna í henni.

Ég læt þetta duga að sinni.